niedziela, 7 sierpnia 2016

Urok starych filmów

Natknęłam się dzisiaj na film z lat 60. z Doris Day i Cary Grantem "Powiew luksusu". Oglądałam go z przyjemnością i ciągłym uśmiechem na twarzy - lekki, inteligentny, z dowcipnymi dialogami, ładny wizualnie. O relacji damsko-męskiej bez negliżu, golizny i scen intymnych.



No, jest scena, w której pijana Doris Day leży na łóżku w piżamie, zapięta po szyję. I jeszcze jest scena, kiedy Cary Grant całuje jej gołe ramię. Coś tam jeszcze się znajdzie, ale wszystko grzecznie. W sumie historia o playboyu, ale jak podana! I lubimy tego pana, bo nie wykorzystuje sytuacji, tylko rzuca sarkastyczne uwagi, kiedy jego plany na "tete a tete" nie wypalają.

I, jak często w tamtych czasach, jest scena z domu mody :)



Polecam!

sobota, 6 sierpnia 2016

Taniec jako poranna gimnastyka

Obudziłam się wcześnie i pojawiła się w mojej głowie myśl, że chcę pomedytować przy niesamowitych dźwiękach mantr i sutr buddyjskich. Mam taką płytę, którą usłyszałam i dostałam w prezencie w Pekinie blisko buddyjskiej świątyni.



Ale zaraz potem pojawiła się druga myśl, że najpierw chcę potańczyć, zacząć dzień energetycznie przy radosnych i pełnych miłości sambach Clary Nunes. Ilekroć słucham tej muzyki, nogi samą ruszają w tan, a za nimi całe ciało. Sprawdziłam, że na innych też tak działa.



W tej muzyce słychać energię, mnóstwo dobrych emocji i czuć słońce. Ja mam przed oczami wielkie sambodrony i wyobrażam sobie,  że jestem królową free stlyle samby.



Uważam, że warto znać kroki różnych tańców, uczyłam się ich, znam, potrafię zatańczyć cha-chę i inne latynoskie i klasyczne rytmy. Najbardziej jednak lubię styl dowolny, czyli tańczenie, jak w duszy gra i jak nogi prowadzą. Znajomość kroków daje więcej możliwości do tworzenia stylu dowolnego, a poza tym okazuje się przydatne w zupełnie nieoczekiwanych sytuacjach (miałam takich kilka w życiu, między innymi na pikniku w Puławach i w paryskim klubie :))

Kiedyś myślałam,  że należy się trzymać zasad i jest tylko jeden dobry sposób tańczenia - taki, jak uczą na tanecznych kursach. Kiedyś w Madrycie poznałam nauczyciela tańca muzyki latynoskiej, który pokazał mi, jak wspaniale się tańczy, kiedy pamiętamy o nauczonych krokach, ale potraktujemy je z pewną nonszalancją. Szczerze polecam taki taneczny luz, zwłaszcza o poranku w piżamie :)

piątek, 5 sierpnia 2016

Zadbaj o siebie

Lubię różne grafiki wrzucane do internetu. Często mnie inspirują. Na przykład taka:


Gdyby to był mój osobisty rysunek, zmieniłabym kilka rzeczy, np. "Spisz swoją historię". Po co? Ja napisałabym "Wyciągaj wnioski" albo "szukaj dobrych historii". Fajne jest to, że jesteśmy różni i mamy różne potrzeby.

Gdyby to był Twój rysunek, to zostałby taki, czy pojawią się zmiany?

czwartek, 4 sierpnia 2016

Co robię, jak mi się bardzo nie chce zrobić czegoś ważnego i nudnego

W większości przypadków robię takie rzeczy od razu, jako pierwsze na liście zadań do zrobienia, ale zdarzają się takie dni, że odwlekam ten moment jak najbardziej się da. Finalnie nadchodzi ten moment, kiedy siadam przed komputerem, uśmiecham się, mówię sobie,  że to łatwizna i zajmie mi to parę chwil i robię, co trzeba.



Zanim jednak decyduję się w końcu zrobić to, co wiem, że trzeba,

* pije herbatę,
* piję kawę,
* jem drugie śniadanie,
* piję herbatę,
* kręcę się w kółko,
* prasuję,
* robię inne ważne rzeczy z listy zadań do zrobienia,
* sprawdzam maile,
* piję herbatę,
* tańczę,
* podnoszę hantle,
* podlewam kwiatki,
*czytam jeden rozdział książki,
* sprzątam,
* pije herbatę
* ...



W końcu robię, co trzeba i jestem z siebie dumna, że jednak to zrobiłam. Bo mogłam uznać, że lepiej zrobić to jutro :)

Też tak ci się zdarza? I co wtedy robisz?

środa, 3 sierpnia 2016

Uwaga! Tylko dla dorosłych!

Zobaczyłam niedawno taką grafikę:


Zwyczajowo, przypuszczam, że jak każdy, zaczęłam myśleć o sobie w kontekście tej grafiki.

Zawsze wierzyłam, że ważny jest wiek wewnętrzny oraz poczucie, że mam w sobie chęci i energię, by zaczynać coś nowego. Jak na razie nie powstaje w mojej głowie myśl, że jestem na coś za stara. Pomysły na coś nowego pojawiają mi się co chwila i, dość często z obawami, decyduję się niektóre z nich realizować. Nie myślę też, że mamy coś dane raz na zawsze. Wierzę, że ważne jest dziś oraz poczucie, że to, co robię w danej chwili jest dla mnie ważne. Wierzę, że każde dziś jest przygodą i przyjmuje je z wdzięcznością. No proszę, pisze o wierze :)

Żeby nie było tak różowo, mam na swoim koncie porażki, smutki i ciężkie dni. Jednak zawsze nosiłam w sobie przekonanie, że to ma sens, tylko często nie potrafię go odnaleźć w danej chwili. Przyznaję, że z czasem poznałam sens wielu z tych gorszych dni, choć jeszcze nie wszystkich. Do czego zmierzam? Przyglądam się ludziom i szukam w nich inspiracji. Od kilku lat moją wielką inspiracją jest pewna dama obdarzona wielką energią i zasłużonym wiekiem (dawno temu przeszła na emeryturę). Otóż owa dama całkiem niedawno zbudowała sobie nowy dom, bo miała na to ochotę. Chcę taka być!






wtorek, 2 sierpnia 2016

B-day

Świętujesz swoje urodziny? Celebrujesz je? Robisz dla siebie coś przyjemnego? Ciekawa jestem co?

Ja znam kilka sposobów: spotkanie z przyjaciółmi, zrobienie sobie w ciągu dnia przyjemności i niespodzianek, wyjazd w fajne miejsce, zaplanowanie badań kontrolnych, podziękowanie rodzicom, zrobienie czegoś, czego się jeszcze nigdy nie robiło, a ma się na to ochotę, urodzinowy dzień relaksu i spa.

A Ty jak celebrujesz swoje urodziny?

(zdjęcie dzięki: http://www.jestrudo.pl/darmowe-zdjecia/)

poniedziałek, 1 sierpnia 2016

Kosmetyki, czyli o niebezpiecznej Dżungli Decyzji

Człowiek żyje sobie spokojnie w cywilizacji z dostępem do wszelkich dobrodziejstw, kompletnie nieświadomy, jak wiele pułapek i trudnych decyzji czyha na niego codziennie. Większość z nich związana jest z podejmowaniem decyzji. Właściwych. Właściwych dla mnie - człowieka.

Chcę się z wami podzielić moimi refleksjami nad decyzjami związanymi z wyborem kosmetyków. Sami wiecie, jak wiele kosmetyków mamy do wyboru. Większość z nas wie, że nie warto używać tych testowanych na zwierzętach oraz zawierających parabeny, barwniki i coś tam jeszcze. Najlepiej używać te naturalne. I jeszcze może te polecane przez specjalistów. Tylko czy te naturalne są w stu procentach naturalne, a te polecane przez specjalistów są polecane z pobudek zdrowotnych? I kto jest dla mnie specjalistą?

Jestem ufna i wierze ludziom. Wierzę nawet tekstom pisanym przez ekspertów. Do niedawna wierzyłam też lekarzom. A teraz jestem w kropce. Jak czytam, że jakiś kosmetyk jest zrobiony z naturalnych składników, to wierzę i kupuję. Jak mi dermatolog mówi, żebym kupiła kosmetyk apteczny, który pomoże mi przywrócić fragment skóry do normalności, to idę i kupuję. A potem rozmawiam o tym z moimi bardzo świadomymi kosmetycznie koleżankami i okazuje się, że te kosmetyki złożone są głównie z ropy naftowej i tym podobnych wspaniałych składników. A tych dobrych mają malutko, więc nie koniecznie one działają.



Rozumiem, że producenci chcą zarabiać. W końcu po to coś sprzedają. Rozumiem też, że w świecie idealnym jestem człowiekiem świadomym, znam łacińskie nazwy wszystkich składników i dokładnie czytam etykiety na kupowanych rzeczach. Tyle że tak nie jest. Jestem średnio świadoma, skład czytam tylko czasami i bardziej na produktach spożywczych i do tego ciągle wierzę w ludzi i w to, co mówią.

Jeszcze mogę zainstalować aplikację w telefonie, która czyta składniki i mówi, czy są zdrowe.

Najpierw zrodził się we mnie bunt, a teraz odczuwam smutek, że jak chcę kupić zdrowy produkt, to tylko z zaufanego źródła i czytanie składników na etykietach jest obowiązkowe. Dodatkowo takie produkty mają sporą cenę. Oczywiście jest kilka wyjątków.

Jeszcze można samemu robić kosmetyki, o ile ma się dostęp do dobrych składników, jak np. nieskażone spalinami kwiatki nagietka i o ile ma się wystarczająco dużo zapału, samozaparcia i czasu. Podziwiam ogromnie za to moją koleżankę, choć sama przyznała, że jak tylko znalazła na rynku pastę do zębów bez fluoru to przestała sama ją robić.



Na końcu procesu zakupowo-użytkowego jesteśmy my. Najważniejszym papierem lakmusowym jest nasza skóra. Tyle że przekonałam się, że ona też nie zawsze rozpoznaje dobre od tego drugiego. I bądź tu mądry i zdrowy ...