niedziela, 10 lipca 2016

Marzenia

Jestem zdania, że warto mieć marzenia i warto do nich dążyć.

I nie ważne, że często bywa, że na początku zaczynamy od zera albo czegoś dalekiego od marzeń:


Jak się przyłożymy, zaczniemy działać i damy sobie trochę czasu, to efekt może być spektakularny, np. taki:)



albo nawet taki:


sobota, 9 lipca 2016

Polskie imiona: Amata, Ingolf, Mauryn

Tak, w naszym kalendarzu są takie imiona. Nie mam pojęcia, kiedy się w nim znalazły i nie znam nikogo o takim imieniu. Przyznaję się, w pierwszym odruchu miałam ochotę krytykować i się wyśmiewać, ale po chwili zastanowienia, sprawdziłam, co znaczą i jaki jest ich rodowód.
Tak łatwo jest krytykować, choć sama krytykę przyjmuję ze zrozumieniem, ale i ze smutkiem, że w ogóle ktoś mnie krytykuje. I znowu nauka. Ciekawe, czy pójdzie w las?




piątek, 8 lipca 2016

Depilacja tu i ówdzie

Każdy, kto się depiluje, ma ku temu swoje powody. Nie wnikam. Ja też takie mam i są natury głównie higienicznej. I chodzi mi o higienę nie tylko fizyczną, choć ta, szczególnie latem, ma ogromne znaczenie. Pewnie znacie ten "zapaszek" unoszący się np. w rozgrzanym autobusie i związany zazwyczaj ze spoconą pachą. Przyznaję, że czuję go coraz rzadziej, czyli że dbałość o higienę osobistą idzie ku lepszemu.



Napisałam, że chodzi mi nie tylko o higienę fizyczną, bo szczerze wierzę, że higiena psychiczna idzie w parze z fizyczną. Oczywiście mówię o tzw. normalnej osobie, bez odchyleń w stronę pedanterii, fobii czy jeszcze dalej. Dużo łatwiej jest zadbać o tę fizyczną. Ta psychiczna wymaga od nas, rozumnych istot, czasu na odpoczynek, radzenia sobie ze stresem i wielu innych umiejętności i nawyków, czyli ogólnie rzecz ujmując dążenia do poczucia równowagi/harmonii i poczucia szczęścia. No to sami wiecie, że w to konieczna jest inwestycja w postaci wysiłku i chęci.




Przyszła mi do głowy refleksja, że taki coach (czyli ja też) to taka maszyna do pobudzania i wyzwalania tej powszechnie potrzebnej harmonii i poczucia szczęścia:) O mnie jako coachu poczytacie tu.



Niezależnie od tego, co robisz i kim jesteś, o higienę zadbać warto, więc postanowiłam sprawdzić, czy fotodepilacja faktycznie nie boli i jakie przyniesie efekty.  A że otrzymałam voucher ze sporą zniżką, to umówiłam się na spotkanie. Zanim doszło do spotkania, uprzejmie mi przypominano o terminie wizyty i upewniano się, czy przyjdę, co uważam za gest przyjazny klientowi.

Na miejscu zadbano o mnie, zapytano, czy mam ochotę się czegoś napić, a przede wszystkim zadbano o moje zdrowie. Bardzo dokładnie zostałam poinstruowana, co się wydarzy, jak będzie wyglądał zabieg, co mnie czeka po nim i ile trwa cały proces. Poproszono mnie też o wypełnienie ankiety, która zawierała między innymi listę przeciwwskazań do zabiegu. Jedno z zastrzeżeń obudziło wątpliwości moje i pani wykonującej zabieg, więc postanowiła to sprawdzić w wewnętrznych materiach, a także zapoznała się z informacją o leku, który aktualnie biorę i który mógłby w połączeniu z naświetlaniem przynieść niepożądane efekty. Pani była gotowa przełożyć moją wizytę, gdyby zagrożenie okazało się realne. Przyznaję, że to wzbudziło mój szacunek, a także zaufanie do pani kosmetyczki i do salonu.



Okazało się, że jednak mogę zostać poddana zabiegowi i tu zaczęła się część, jak dla mnie, najzabawniejsza. Pełen profesjonalizm, powaga i dbałość o mnie, moje wrażenia i odczucia ze strony pani kosmetyczki. Tylko ja jestem taka, że dużo rzeczy mnie śmieszy. Nie zdradzę szczegółów, bo najlepiej sprawdzić to na sobie. Powiem tylko, że zażyczyłam sobie fotodepilację tzw. "głębokie bikini" (oczywiście poprosiłam o wyjaśnienie tej nazwy) i w związku z tym brałam aktywny udział w zabiegu przyjmując różne pozy, które wywoływały we mnie szczery śmiech. I tak moja dbałość o higienę fizyczną dała mi też sporą dawkę higieny psychicznej w postaci śmiechu i dobrego samopoczucia :)



PS. Fotodepilacja nie boli! Dziękuję przemiłym paniom z salonu DepilConcept na Opaczewskiej.

czwartek, 7 lipca 2016

łączność się rwie... więc porządki

Od paru godzin rwie mi się łączność z internetem. Pewnie jakaś awaria, ale już się zastanawiałam, co zrobić, jak mi się nie uda dostać do bloga. Wymyśliłam, że najwyżej napiszę coś jako tekst i wrzucę w pierwszym momencie dłuższego łącza. Ale łączę się pojawiło. Przynajmniej na razie, więc korzystam.

Od jakiegoś czasu chodziło mi po głowie, żeby zrobić porządki w komputerze, zgrać wszystko na zapasowy dysk itd, więc dzisiaj to zrobiłam. Właściwie robię. I mierzę się ciągle z dylematami, co zostawić, co wyrzucić, po co mi to, czy się jeszcze przyda. Dochodzę do wniosku, że takie komputerowe porządki są dla mnie trudniejsze od tych domowych. Bo tu widzę rozmiar pliku, ale brak rozmiaru przestrzennego powoduje, że uznaję, że może jeszcze warto zostawić to i tamto.

Jest też fajny aspekt takich porządków - możliwość obejrzenia dawno nie widzianych zdjęć, które powodują dużo uśmiechów. Na przykład takie:



środa, 6 lipca 2016

Poproś, a dostaniesz :)

Wczoraj poprosiłam na FB o mentalne wsparcie w moim codziennym pisaniu bloga i ku mojej wielkiej radości otrzymałam wspaniały odzew. Jestem szczęśliwa i bardzo wdzięczna za to. Otrzymałam słowa otuchy i polubienia od osób, które znam, lubię i cenię, choć z niektórymi nie widziałam się w świecie rzeczywistym lata całe. To bardzo budujące. Szczerze :)

I mam też taką refleksję, że jak się o coś poprosi, to zazwyczaj się to dostaje. Wymaga to trochę pokory i odwagi od proszącego i trochę czasu i uwagi od darującego. Efektem jest wspaniały moment. Dla mnie na pewno. Nawet wzruszający.




Nie jesteśmy uczeni prosić, a nawet uważa się to społecznie za wyraz bezradności i słabość. Ja w tym widzę siłę i odwagę. Bo przecież najpierw trzeba jasno sformułować swoją prośbę, a następnie liczyć się z odmową. A jak jest reakcja pozytywna, to, normalnie, euforia!

Nauczyło mnie to, by prosić, kiedy czuję taką potrzebę. I myślę sobie też, że moja wrażliwość na prośby innych trochę wzrosła. Sprawdzę to dopiero w praktyce, jak usłyszę czyjąś prośbę. Jeśli usłyszę. Bo czasem łatwo i wygodnie jest nie słyszeć. Pojawia mi się jeszcze w głowie myśl, że czasami prośba nie jest prośbą tylko próbą wykorzystania, ale to już inna historia.


wtorek, 5 lipca 2016

Wytrwałość

Wytrwale pisze codziennie choćby krótki wpis na ten blog, bo takie było moje założenie od początku.

Przyznam się jednak, że czasem brakuje mi sił. Pojawia się zmęczenie lub znużenie, czyli pan Zmęcz i pan Zmuł i wtedy wchodzę w etap rozważań, czy mi się chce, bo może jednak nie, ale przecież sobie obiecałam itd.

Jak na razie zwyciężam i głęboko wierzę, że dalej tak będzie. Trzymam kciuki sama za siebie i pracuję nad tym, by stało się to moim nawykiem. Miłym, przyjemnym, rozwijającym, sprawiającym radość i napawającym dumą. Trzymajcie kciuki!

Brawa i kwiaty dla mnie :)


poniedziałek, 4 lipca 2016

Plaża w miniaturze

Pojawiła się w mojej głowie myśl, że fajnie by było mieć coś w rodzaju koncepcji plaży w domu, więc zrobiłam coś takiego:


Jak wam się podoba?